Юлдуздан фрозаргача
- Оддий юлдуз. Радиус гравитацион радиусдан анча катта.
- Релятивистик сиқилиш. Радиус камайгани сари гравитацион вақт секинлашуви кучаяди.
- Қатламма-қатлам секинлашув. Турли қатламлар ўз чегаравий ҳолатларига яқинлашади.
- Гравитацион музлаш. Фрозар глобал-вақт тавсифида эволюция асимптотик равишда секинлашади.
- Узоқ яшовчи ихчам объект. Чуқур қатламлардан келган нурланиш кучли қизил силжишга учрайди ва кечикади.
Икки хил тавсиф
Умумий нисбийлик турли координата тавсифларига рухсат беради. Локал эркин тушувчи тизимлар локал ҳаракатни, Фрозар дастури эса бутун юлдуз тузилмасини бир хил вақт моментида таққослаш учун глобал бир вақтлиликни таъкидлайди.
Халқаро журналдаги тақриздан ўтган нашр
Бу ерда қўлланадиган Оппенгеймер–Снайдер ечими талқини халқаро журналдаги тақриздан ўтган нашрда тақдим этилган:
On the consistency of the Oppenheimer–Snyder solution for a dust star. Reply to Marshall’s criticism